Sixtijnse Kapel

De Sixtijnse kapel is het bekendst als de locatie van het pauselijke conclaven. Het is echter de fysieke kapel van de pauselijke kapel. Ten tijde van paus Sixtus IV in de late 15de eeuw bestond dit orgaan uit ongeveer 200 mensen, onder wie geestelijken, ambtenaren van het Vaticaan en onderscheiden leken. Paus Sixtus IV De Cappella Maggiore ontleende zijn naam, de Grote Kapel, uit het feit dat er een andere kapel ook in gebruik door de paus en zijn gevolg voor de dagelijkse aanbidding. Ten tijde van paus Sixtus IV, was dit de kapel van paus Nicolaas V, die was ingericht door Fra Angelico. De Cappella Maggiore is geregistreerd als gebouw in 1368. Volgens een mededeling van Andreas van Trebizonde aan paus Sixtus IV, toen men hem wilde slopen om plaats te maken voor de huidige kapel, was de Cappella Maggiore in een ruïneuze staat met zijn scheve wanden.

 

De huidige kapel, op de plaats van de Cappella Maggiore, werd ontworpen door Baccio Pontelli voor paus Sixtus IV, naar wie hij is vernoemd, en gebouwd onder toezicht van de Giovannino Dolci tussen 1473 en 1481. De verhoudingen van de huidige kapel sluiten nauw aan bij die van het origineel. Na de voltooiing ervan werd de kapel versierd met fresco's van een aantal van de beroemdste kunstenaars van de hoog-renaissance, met inbegrip van Botticelli, Ghirlandaio, Perugino, en Michelangelo. De eerste mis in de Sixtijnse kapel werd gevierd op 9 aug. 1483, het feest van de Hemelvaart, waarna de kapel werd ingezegend en aan de Maagd Maria werd gewijd. De Sixtijnse Kapel heeft haar functie tot heden behouden, en blijft de gastheer van de belangrijkste diensten van de pauselijke agenda, tenzij de paus op reis is. Er is een vaste koor, het Sixtijnse Kapel Koor, voor wie veel originele muziek is geschreven. Het meest beroemde stuk is Miserere van Allegri.